De lijkwade van Turijn; het DNA van Jezus? 

History Channel zond een interessante documentaire uit over een bijzonder integrerend onderwerp: de lijkwade van Turijn. Eeuwenlang werd van dit doek beweerd dat het de lijkwade van Jezus Christus was geweest. Het doek waarin het lichaam na de kruisiging en het overlijden werd gewikkeld. Tot dat in 1978 een, later zeer omstreden, onderzoek aantoonde dat het doek niet meer dan 700 jaar oud zou kunnen zijn.

Via de C-14 koolstofdateringsmethode kan de ouderdom van materialen bepaald worden. Het voert te ver om hier het precieze proces van dit onderzoek te beschrijven, maar een exacte ouderdom wordt nooit genoemd. Er schijnt een marge van een tiental jaren plus of min aangehouden te worden. Nog altijd behoorlijk accuraat.

Vanaf de oudsher werd aangenomen dat dit het lijkkleed van Jezus was geweest. Tegenstanders door de eeuwen heen hebben echter ook altijd proberen aan te tonen dat het een vervalsing zou zijn. Met als ultieme test dus de C-14 datering in 1978. Sindsdien geldt als officiële lezing van de kerk dat het doek het lijden van de Heer tentoonstelt. Zij laat zich niet uit over echtheid, dan wel vervalsing van het linnen.

Dit werd terzijde allemaal genoemd in de documentaire. Waar het de makers dit keer om ging was vanuit het doek een driedimensionaal gezicht van het tweedimensionale stof te reproduceren. Er wordt natuurlijk verwezen naar alle moeilijkheden die de makers/kunstenaars onderweg tegenkomen: vervuiling van het kleed in de vorm van stof, vuil, vocht en bloed. Vervorming die omgetreden was; de ruwheid en structuur van het linnen. Toch komt er uiteindelijk een voor mij acceptabel gezicht te voorschijn. Een gezicht dat de trekken heeft van een man uit het Midden Oosten, een man ook die zwaar geleden heeft.

Terwijl ik zo zat te kijken, in spanning en in afwachting van het gezicht dat te voorschijn zou komen, kwam een gedachte bij mij op. Er zitten naar verluid bloedvlekken op het linnen. Vlekken van het bloed van de man die in deze lijkwade ingewikkeld is geweest. Zou er uit deze bloedvlekken nog bruikbaar DNA te halen zijn?

Na deze gedachte sloeg mijn fantasie op hol. Stel dat dit mogelijk zou zijn. Dan zou men in theorie ongeveer vast kunnen stellen waar het lijk van de persoon vandaan is gekomen. Dan zou dus min of meer in ieder geval aangetoond kunnen worden dat het hier om een persoon zou kunnen gaan die uit de regio afkomstig is. De regio die voor ons interessant is: Palestina.

Nu holde mijn fantasie nog harder. Ik moest namelijk denken aan een boek dat ik gelezen heb dat handelt over de verborgen geschiedenis van Jezus. Het boek heet, hoe toepasselijk: ‘de Jezus dynastie’. Het is geschreven door James Tabor, hoogleraar godsdienstwetenschappen en expert op het gebied van oude manuscripten van het christendom.

In dit boek beweerd vertelt Tabor het verhaal over de ontdekking van een graf met een aantal ossuaria, beenderkisten, in Jeruzalem. Tabor beweerd dat in dit graf de familie van Jezus begraven zou zijn geweest. Op de beenderkisten werden namen gevonden als: Maria, Jozef, nog een Maria, Judas zoon van Jezus, een Matteüs, en de meest in het oog springende naam, Jezus zoon van Jozef. Kan dit toeval zijn?

Uit dit graf schijnt ook nog eens een tiende ossuarium afkomstig te zijn met daarop het opschrift: Jakobus, broer van Jezus. Helaas is dit ossuarium door handelaren, dieven, gescheiden van de rest van de beenderkisten, waardoor herkomst niet meer acceptabel was. Ook wordt door diverse ‘specialisten’ beweerd dat het opschrift vervalst zou zijn.

Nu komt echter datgene wat mijn fantasie pas echt op hol sloeg. In die beenderkisten schijnt DNA-resten gevonden te zijn. Wat nu als de DNA van die resten eens vergeleken zouden kunnen worden met DNA-materiaal van de lijkwade? Zou dat niet een aantal onvoorstelbare onthullingen teweeg kunnen brengen?

Zouden het Vaticaan en Israel aan een dergelijk onderzoek mee willen werken?